چون جناب مشیرالسلطان حاکم گرّوس می‌خواهد اهالی را از ثمرات قوانین عدل و رأفت ظل اللّهی محروم نماید، تمنا داریم مؤکداً امر فرمایند که موافق نظامنامه[۱]، اهالی اینجا نیز وکیل خود را منتخب و روانه دارالخلافه کنند و این کار به میل حکومت نباشد که اجزا و وظیفه‌خواران[۲] خود را به جای وکیل رعیت اختیار کند. هرچه این کار زودتر بشود دیر است؛ چرا که امسال از بی‌کفایتی حکومت و تاراج عشایر جاف و ایلات کردستان و غیره، مال و جانی برای ما باقی نمانده و اگر باقی ماند حکومت محل، غارت نمود. مثلاً قیمت غله دیوان را از قرار خرواری ده تومان و پنج هزار با چوب از ملاکین گرفت و از همان پول، گندمی را که خرواری پنج تومان بود در بازار از قرار هفت تومان خریده به علاوه دو تومان به خباز[۳] می‌دهد. برای خبازخانه از ملاکین جزء[۴]، گندم خریده قیمت آن را نمی‌دهد. چرا جنس دیوان را به خبازخانه نمی‌دهد؟ قیمت عادله گرفته رعایا دعاگو باشند. گمرک قصابی و توتون و قپان را از تمام ممالک محروسه، دولت معاف فرموده، حکومت‌های سابق هم معمول می‌داشتند؛ جناب مشیرالسلطان طوری دوباره این بدعت را رواج داده‌اند که حتی از هیزم و کاه و خار و غیره، راهداری گرفته مبالغی دخل می‌نمایند. در مرافعات شرعیه هرچه مدعی و مدّعی‌علیه به هم دیگر وارد می‌نمایند اجزای حکومت به عنوان ده یک گرفته آن بیچاره‌ها باید دست خالی بروند. تلگرافخانه و پستخانه هم به ملاحظه حکومت و تعارف و خبث باطن، راپورت[۵] صحیح نمی‌دهد. تکلیف بیچاره رعیت چیست؟ **پاورقی‌ها:** [۱] قانون انتخابات [۲] اجزا و وظیفه خواران: کارکنان و حقوق‌بگیران [۳] نانوا [۴] در اصل: جزو [۵] گزارش * [روزنامه] مجلس، س ۱، ش ۵، یکشنبه ۱۵ شوال ۱۳۲۴ ق، ص ۳. مطلب فوق خلاصه تلگراف علمای گروس است که عیناً در روزنامه مجلس به چاپ رسیده است.