خدمت ذیشرافت حجج الاسلام [تهران] و امنای محترم دارالشورای ملی، دامت برکاتهم عرضه می‌دارد: تلگراف مبارک زیارت شد. خاطر اهالی مجلس مقدس، مسبوق [۲] است که این خدام شریعت مطهره در اعلاء [۳] کلمه مقدسه اسلامیه و تقویت مجلس مقدس [شورای ملی] که واقعاً مبنی بر احیاء آثار اسلام است دقیقه‌ای مسامحه جایز ندارند و مخالف این اساس مقدس، اگر چه آباء و ابناء [۴] باشند، مطرود و مردود صاحب شریعت و مخرب اساس اسلام می‌دانیم، چه رسد به امثال شیخ فضل‌الله؛ چنانچه خدمات شعبه مجاهدین در طهران گواه مدعی است. و چون ابقاء و اعدام [۵] این مجلس مقدس، مساوی با ابقاء و اعدام اسلام است، [لذا] این خدام شریعت و عموم ملت، با دل و جان ملی و اتحاد اهالی در مساعدت آن مجلس و دفع مخالفین و مستبدین، اول همراهی را آخر قطره خون خود می‌دانیم و به جهت یأس جناب شیخ [فضل‌الله] از ملت، به توسط وکلاء فارس، تلگرافی شد و خاطر مهرْ مظاهر آقایان حجج الاسلام عتبات عالیات [۷] را هم مستحضر ساختیم. البته امناء ملت به حکم مفاد «اِنّ کَیدّ الشیطانِ کانَ ضعیفا» [۸]، این وساوس را تشویش خاطر نمی‌دانند و بی‌ملاحظه به وظایف خود مشغول خواهند بود. و «وَفَّقنا اللهُ و إیاکم لِاِتّباع الهُدی» [۹]. الاحقر: محمد جعفر، العبد العابد: محمدباقر محقق العلماء، ابراهیم موسوی، اقل: حاجی علی‌آقا، اقل: محمود بن عبدالجبار، ابوطالب الحسینی، الاحقر: جمال‌الدین، الاحقر: هاشم طباطبایی، محمد علی الحسینی، الاحقر: احمد طباطبایی. **پاورقی‌ها:** [۱] جمع امین، منظور نمایندگان مجلس شورای ملی است. [۲] آگاه. [۳] بلند کردن، افراشتن. [۴] آباء و ابناء (جمع اب و ابن): پدران و پسران. [۵] ابقاء و اعدام: باقی گذاردن و نابود ساختن. [۶] در اصل: ظاهر. [۷] حجج اسلام عتبات عالیات: منظور علمای مشروطه‌خواه نجف اشرف (آخوند خراسانی، حاج میرزاحسین خلیلی و شیخ عبدالله مازندرانی) است. [۸] نساء ۷۶: مکر شیطان ناچیز است. [۹] خداوند ما و شما را در پیروی از هدایت موفق بدارد. [۱۰] قباله تاریخ، تصویر ۸۰.