متن با اشاره به اعتقاد پیشین علمای شیعه به اسلام‌پرستی سلطان عثمانی و لزوم اتحاد مسلمانان آغاز می‌شود. سپس، با ابراز تأسف، به تغییر این دیدگاه به دلیل تجاوزات اخیر عثمانی به خاک ایران و کشتار مردم ارومیه می‌پردازد. در ادامه، نویسنده با لحنی تند، سلطان عثمانی را به تلاش برای تجدید نزاع شیعه و سنی متهم می‌کند و از بی‌تفاوتی وزرا، سرکردگان و شاهزادگان ایران در قبال این تجاوزات انتقاد می‌کند. در پایان، از پادشاه ایران می‌خواهد که به فریاد مردم ارومیه برسد و از ناموس و خاک ایران دفاع کند و از ملت ایران نیز می‌خواهد که در حفظ وطن خود مسامحه نکنند.