شعر با خطاب به پادشاه آغاز می‌شود و او را به شنیدن نصیحت دعوت می‌کند. در ادامه، کشور به عروسی تشبیه شده که پادشاه داماد آن است و نباید آن را به دست روس‌ها سپرد. روس‌ها اهریمنانی خونخوار توصیف شده‌اند که نباید به آن‌ها اجازه ورود و دست‌درازی به کشور داده شود، چرا که این کار به تقاضاهای بیشتر و تسلط کامل آن‌ها منجر خواهد شد.