در عصر غیبت برخلاف نظر غزالی، خلافت حقه برعهده نایبان امام معصوم نهاده شده است؛ زیرا همواره در خلافت نبوی حقه، رعایت قلوب رعیت و اصلاح آن، از سوی امام داعی معتبر دانسته شده است؛ در حالی که در سلطنت متغلبه چنین امری معتبر نیست.[۱] **پاورقی‌ها:** [۱] علی خالقی، «فیض کاشانی»، در: اندیشه سیاسی متفکران مسلمان (ج ۶)، ص۲۶۸ به نقل از: فیض کاشانی، المحجه البیضاء فی تهذیب الاحیاء (ج ۱)، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۳، ص ۵۹.