حاج محمدرضا قزوینی از فضلای اصیل و علمای جلیل بود. او مردی زاهد، عابد، واعظ، بازدارنده مردم از امور زشت و نامشروع بود که در آن امر، تأکید و جدیت داشت. وی بر آن باور بود که دفاع در برابر افاغنه واجب است. لذا هنگامی که آنها برای بار دوم تصمیم داشتند وارد قزوین شوند، گروهی از اهالی مؤمن آنجا را گرد آورد و برایشان سخنرانی کرد و از آنها خواست تا در برابر افاغنه دفاع کنند و خود با آنان به سمت دیال‌آباد شتافت. سپس جمعی از ایشان به شهادت رسیدند که او نیز از جمله آنان بود.[۱] **پاورقی‌ها:** [۱] تتمیم امل‌الآمل، ص ۱۵۷.