واگذاری حکومت در دست خداوند است و کسی که از نظر خداوند شایستگی این امر را داشته باشد او به عنوان پادشاه مقرر می‌گردد؛ مانند اهل‌بیت (ع) و پس از آنان، مجتهدین شیعه.[۱] اولی‌الامر که دستور به اطاعت از آنان وارد شده است، از نظر شیعه عبارتند از: ائمه معصومین از اهل‌بیت پیامبر. و اما در عصر حاضر که امام معصوم ظهور ندارد، بر اساس مقبوله عمر بن حنظله، نایبان و جانشینان آن، فقها و راویان حدیث هستند.[۲] همانطوری که عده‌ای از فقها و محدثان گفته‌اند، فقیه، نایب و حاکم است در جمیع امور به جز مواردی که دلیل استثنا کرده است. ظاهرا از جمله این امور، نماز جمعه است، زیرا نماز جمعه کم‌اهمیت‌تر است از مقام فتوا و حکم و رجوع مردم به حکم فقیه و اجرای حدود و قصاص به دست فقیه؛ چنانچه شئون یک حاکم آن را اقتضا می‌نماید.[۳] **پاورقی‌ها:** [۱] اندیشه سیاسی سید نعمت‌الله جزایری، ص ۶۹؛ به نقل از: الانوار النعمانیه، ج ۳، ص ۵۸. [۲] همان، ص ۷۶؛ به نقل از: مسکن الشجون ...، ص ۳۶۶. [۳] همان، ص ۸۷؛ به نقل از: غایه المرام ...، ج ۷، ص ۵۰، ۹۹.