در ایران رسم شده است هرگاه بخواهند کسی را مغلوب و از میدان بیرون کنند نسبت او را به بابیه می‌دهند. مثلاً امروز الی وقتی که مجلس قوّتی داشته باشد، اگر بخواهد حرفی بزند که مخالف میل طرف باشد فوراً می‌گویند: بابی‌ها دشمن مجلس می‌باشند و نمی‌خواهند در ایران مجلس باشد. و اگر یک وقتی خدای ناکرده، سلطان و یا علماء با مجلس بد شوند و آثار مغلوبیت را در مجلس، خواهان باشند، آن وقت می‌گویند مجلس را بابی‌ها برپا کردند، چنانچه در امر مدارس و مکاتب دیدیم. در اول تأسیس مدارس، مردم می‌گفتند این مدارس را بابی‌ها تأسیس و تشکیل می‌دهند. بعد از آن که جناب حجةالاسلام آقای آقا میرزا سید محمد طباطبایی «مدرسه اسلام» را تأسیس نمود و عمومیت پیدا کرد، آن وقت هرکس از مدرسه بد می‌گفت، او را بابی می‌دانستند. این است حال ما اهالی ایران که به این طور، مدعی را از میدان بیرون می‌کنیم.[۱] **پاورقی‌ها:** [۱] تاریخ بیداری ایرانیان، بخش اول، ص ۶۴۰.