مرا خود، طبیعت و فطرت قادر بر تحصیل [۱] دنیا نبوده و نیست، و توسل و اظهار حاجت و قبول احسان و مروتْ از احدی- هر چند سلاطین عالی‌شأن و کِرام [۲] خلق از دوستان صدیق باشند - به موجب حَمیَّت [۳] و غیرت فطری، ممکن و مقدور نه و همت مَجبول [۴] است به احسان و ایثار بر کافّه [۵] خلق، و با این حال زندگانی به تهیدستی و قصورِ مَقدرت [۶] از قدر همت، اَشَقّ واَصْعَب [۷] اشیاء و سخت‌ترین بَلیّات [۸] است [...] و بر فرض محالی که نفس عالی‌همتان ناچار به پَستی تن در دهد و به تحصیل قدرت ضرورت گردن نهد، طریق تحصیل از وجوه ستوده در اکثر اَزمِنه [۹] نایاب است، و اختیار ذلت و زبونی مقدور [۱۰] کرام نیست [۱۱]. **پاورقی‌ها:** [۱] به دست آوردن [۲] جمع کریم: بزرگواران [۳] غیرت [۴] سرشته شده [۵] عموم [۶] قصور مقدرت: ناتوانی [۷] اشق و اصعب: سخت‌ترین و دشوارترین [۸] بلاها، مصیبت‌ها [۹] زمان‌ها [۱۰] ممکن، میّسر [۱۱] تاریخ و سفرنامه حزین لاهیجی، ص ۱۹۶.