متن با ابراز نگرانی از انتشار سؤالی در جریده مجلس آغاز میشود که به هتک حرمت میرزا محمدرحیم بلبله بادکوبه، از علمای مشروطهخواه، میپردازد. در ادامه، به سابقه تشکیل هیئت علمیه نجف و اختلافات داخلی آن پس از ورود امام جمعه تهران اشاره شده و بیان میشود که پس از استعفای بسیاری از اعضا، مهر هیئت در دست افراد مغرض باقی مانده است. سپس، به تلاشهای این گروه برای تخریب وجهه آقای بادکوبه، از جمله متهم کردن او به جاسوسی برای روسها، پرداخته میشود و اقدامات ملی و مشروطهخواهانه ایشان در ایران و قفقاز، از جمله تأسیس مکتب علوی و قرائتخانه، حمایت از اتحاد اسلامی و اعتراض به ورود قشون روس، برشمرده میشود. در پایان، از مدیر روزنامه خیرالکلام درخواست تکذیب این اتهامات شده و روزنامه نیز با تأیید دریافت نامههای مشابه و فتوتیپهایی از تمجید علما از آقای بادکوبه، بر بیاساس بودن اتهامات تأکید میکند و از آیات عظام برای رفع این اختلافات و حفظ وحدت استمداد میطلبد.