و اما کمترین[۲] می‌گویم که این است آن راهی که می‌توان گفتن که بُبلَوس[۳] ملعون، ثلث افراد انسان را از این راه داخل جهنّم کرده است؛ زیرا که به بهانه مجرد ساختن پیروان خود، ایشان را به مرتبه‌ای جسمانی کرده است که از همه بهایم کمتر گشته‌اند، و اگر نه، نظر کنند در احوال خروسی که در خانه‌های خود دارند که با وجود آن که از حیوانات غیر ذی‌عقل است، غیرت او در حفظ سیرت و ناموس به مرتبه‌ای است که اگر خروسی دیگر داخل مرغ‌هایی که با او در آن خانه راه می‌روند بشود، یا خود را به کشتن می‌دهد یا آن خروس را می‌کشد؛ و اگر کشتن او مقدورش نباشد از آن خانه البته آن را بیرون می‌کند. پس این طایفه بی‌سیرت از حیوانات بی‌غیرت‌ترند، زیرا که می‌بینند که مردان اجنبی با زنان و دختران ایشان هرچه خواهند می‌کنند و این عمل را نسبت به خود شفقت پنداشته، منّت از او می‌کِشند و اگر نادری از ایشان فی‌الجمله غیرتی داشته باشد و نخواهد که با زن و دختر او کسی روبرو اختلاط وآمیزش بکند، پادریان تدبیرات چند به کار برده، حیله‌ها قرار داده‌اند از برای آن که هیچ کس از ایشان از این بی‌ناموسی بی‌نصیب نگردد، و تدبیرات ایشان بسیار است که اگر همه آنها را خصوصاَ آنچه پادریان ایشان به زنان و دختران و بلکه به پسران ایشان می‌کنند در اینجا نقل نماییم باعث نفرت گوش‌های مؤمنان می‌شود و بدین جهت، از برای عبرت مؤمنان و فضیحت این کافران، همین دو تدبیر از تدبیرات ایشان را که از برای رفع قباحت این عمل‌های قبیح به کار برده‌اند در اینجا نقل می‌نماییم، زیرا که به سبب این دو تدبیر، امروز در تمام فرنگ زنا و لواطه به مرتبه‌ای شیوع دارد که کم شهری هست که این عمل قبیح در آنجا نشود. یکی از آن دو تدبیر این است که در هر شهری یک خانه عظیم یا خانه‌های متعدد هست که پادشاه یا حاکم آنجا، آنها را ساخته است که این عمل قبیح در آن خانه‌ها واقع شود و آن مکان را «مسقرادوس» می‌گویند، یعنی صورت تغییر داده؛ و وجه تسمیه این اسم آن است که همین که شب شد، از پادشاهان و زنش گرفته تا امرا و اَعلی و اَدنی، لباس خود را تغییر می‌دهند و هر کدام لباس غریبی که از برای شب‌رَوی ساخته دارند پوشیده و یک صورتی که از مقوا ساخته‌اند و او را نقاشی کرده‌اند که به صورت اجنّه است یا میمون یا صورت حیوان دیگر، بر روی خود می‌بندند و داخل می‌شوند در آن عمارت وسیع که پرده‌های بزرگ بسیار در آن هست که همه به فروش[۱] قیمتی مفروش است و چراغ‌های بسیار در آنها روشن کرده‌اند، مگر اطاق چندی که آنها را از برای اعمال قبیح مانند دل خود تاریک گذاشته‌اند؛ پس بعد از این که به آن عمارت داخل شدند به شرابی که از خانه‌ها با خود می‌برند یا شرابی که در آنجا حاضر است خود را مست می‌کنند و آن شب زنان و دختران و مردان ایشان به این صورت به نغمات آن سازها که در آنجا هستند و سازهایی که نیز با خود می‌برند خوانندگی کرده، زنان از برای مردان و مردان از برای زنان نوازندگی به هر دو معنی را می‌کنند و به رقّاصی و دستبازی مشغولند تا صبح شود، بدون آن که یکدیگر را بشناسند؛ زیرا که هر شب آن لباس را تغییر می‌دهند و چون صبح می‌شود به خانه‌های خود آمده تا شام از قبیل کفتار می‌خوابند و این تدبیر را از برای آن کرده‌اند که گاه است و بسیار می‌شود که در مجلس پادشاهان یا بزرگان، در اثنای شرابخوری و رقّاصی کردن، زن پادشاه یا دختر او یا زنان و دختران امرا یا سایر بزرگان، به مرد فقیری که از زیّ ایشان دور است رغبت بهم رسانیده عاشق می‌شوند؛ یا برعکس و چون بنابر عظمت آن و ذلّت این، اختلاط ایشان در روز دست بهم نمی‌دهد، نشانه به همدیگر می‌دهند از برای آن که در آن شب هم را بشناسند؛ پس هر دو صورت خود را تغییر داده، شب به آن خانه رفته به وصال یکدیگر می‌رسند و دستور نیست بلکه ننگ است که کسی زن و دختر خود را از رفتن به جاهای چنینی منع بکند. تدبیر دوم که از این تزویر اول رسواتر است، این است که در شهرهای مملکت ریم پاپا به خصوص شهر روم که ریم پاپای نایب ابلیس در آنجا بر تخت فرمانفرمایی این شیاطین اِنس استقرار دارد و حکم او بر اکثر پادشاهان عظیم‌الشأن از قبیل پرتگال[۲] و فرنسیس[۳] و آلمان- که نَمْسِه[۴] گفته شود و قیصر فرنگ او می‌باشد و بر اسپانیه[۱] و بر والیان چند جاری و نافذ است - خانه‌ها ساخته‌اند، از قبیل کاروانسرا که در آنها اطاق‌های متعدد می‌باشند و در هر یک از آن اطاق‌ها پسران ساده چند سکنا دارند و در بالای در هر حجره تخته بسته‌اند و صورت‌های آن پسرانی را که در آن حجره می‌باشند بر آن تخته نقش کرده‌اند، پس هرکس که میل به این عمل قبیح - که باعث هلاک قوم لوط همان بوده است - داشته باشد، به آن حجره‌ها گردیده، آن صورت‌ها ملاحظه کند و هر کدام از آن صورت‌ها را که پسندید، با صاحب حجره اجرت را بنا می‌گذارد و بعد از آن که صاحب حجره راضی گردید و پول را گرفت، آن فاسق را داخل حجره خلوتی کرده، آن پسری را که صورتش را پسندیده بود به او می‌سپارد. و این غریب‌تر است که چون به ضرب آن عمل قبیح، بسیاری از آن پسران که به جبر، ایشان را در آن کار می‌دارند صاحب آزار می‌گردند، ریم‌پاپای ملعون (که امروز امیدگاه نصارا است) از برای آن که این فعل از استمرار نیفتد، دارالشفایی ساخته، جراحان چند در آنجا قرار داده است که آن قِسم پسرهای مذکور را به آنجا برده معالجه می‌نمایند. و این عمل شنیع و این گناه بزرگ نه در همین شهر روم به ظهور می‌رسد، بلکه در همه مملکت ریم‌پاپا شیوع عظیمی دارد به حدی که ریم‌پاپا خود و همه کردینالس[۲] (که آن مردمی‌اند که از قبیل اهل شورا در وقتی که ریم‌پاپایی به جهنم می‌رود، ایشان به قرعه، ریم‌پاپایی دیگر بر تخت ابلیس می‌نشانند) و بزرگان دیگر این طایفه نیز هر کدام پسران چند از برای وقوع این عمل قبیح باید که در نزد خود ملازم داشته باشند. و مخفی نماناند که سبب این که زنان همه فرنگ از دوش تا پستان برهنه می‌باشند و تنبان در پا نمی‌کنند، این است که چون این فعل قبیح لواطه در آن کفرآباد فرنگستان به مرتبه‌ای رسیده بود که کم مردی بهم می‌رسید که به زن میل داشته باشد، لهذا ریم‌پاپای ملعون با وصف آن که خود در طفلی مفعول و در بزرگی فاعل این فعل است، حکم کرد که همه زنان فرنگ لباس به آن نحو بپوشند تا این که مردان آنها را دیده به ایشان رغبت بهم برسانند تا آن که مبادا که به سبب آن که بالکلیه ترک زنان بکنند، تخم ایشان برافتد. پس هر کس که آنچه فقیر در اینجا از اعمال ناشایسته این طایفه نوشته‌ام بخواند، بداند که آنچه از اعمال قبیحه‌ای که این طایفه شعار دین خود کرده، حسنه می‌پندارند در اینجا مذکور گردیده است، نسبت به آنچه مذکور نشده است، از قبیل قطره‌ای است از آن دریای ضلالتی که همه ایشان در آن غوطه خورده، بلکه غرق آن دریا گردیده‌اند و چون سرچشمه این دریای معاصی، شراب است که همیشه از جانب خدای تعالی حرام بوده است و شیطان به توسط محب و بهترین پیروان خود (بیلوس) این ام‌الفساد را به این طایفه بدنهاد حلال کرده است، این است که چون آن لقمه را بر خود حلال کرده‌اند، از راه حق منحرف شده، در چاه گمراهی افتاده‌اند. **پاورقی‌ها:** [۱] جمع فرش [۲] کشور پرتقال [۳] کشور فرانسه [۴] کشور اتریش [۱] وی آنتونیو دوژزو نام داشت که برای تبلیغ مسیحیت به ایران آمد، و پس از مسلمان شدن، نام علیقلی بر خود نهاد. [۲] منظور، نویسنده رساله است. [۳] بلبوس یا پولُس [۲] کاردینال‌ها. کاردینال: از مراتب رسمی روحانیت مسیحی که وظیفه انتخاب پاپ را بر عهده دارند. [۱] سیف‌المومنین فی قتال المشرکین، ص ۴۸۰ -۴۸۳.