شیخ مرحوم، در جنگ دفاع در گلناباد به شهادت رسید، [چنان که] خواهش [۱] او بنابراین بود در روز یکشنبه نوزدهم شهر جمادی‌الاول سال ۱۱۳۴. رحمة الله علیه و علی امثاله. در صبح یکشنبه در راه به خدمت شیخ رسیدم. فرمودند که از محمدقلی بیک [۲] غافل مشوید که بسیار آزار دارد و من استخاره کرده‌ام که بروم به جنگ و دفاع در گلناباد، این آیه آمده است: «وَ حَرّض المُؤْمِنِینَ عَلَی القِتالِ» [۳]، و من واجب می‌دانم رفتن را. بنده عرض کردم که: این آیه یا استخاره دلالت دارد بر آن که شما به مسجد بروید و مردم را تحریض و ترغیب بکنید در موعظه که: «هر کس قدرت داشته باشد بر مدافعه باید برود به جنگ». فرمودند که: من می‌روم. آخر حرف بنده را نشنید و رفت و با دو پسر محمدزمان و ابوطالب به شهادت رسید. رحمهم الله. [۴] **پاورقی‌ها:** [۱] آرزو [۲] احتمالا از سرداران افغانی محاصره کننده اصفهان بوده است. [۳] سوره مبارکه انفال، آیه شریفه ۶۵: ای پیامبر! مؤمنان را به جنگ برانگیز. [۴] دومین دو گفتار، ص ۷۶ - ۷۷ به نقل از: سیاست و فرهنگ روزگار صفوی، ج ۲، ص ۱۸۲۸ و ۱۸۲۹.