وضعیت نابسامان ساوجبلاغ و درگیری اکراد با شاهزاده فرمانفرما و غارت اموال او تشریح شده است. نویسنده به هرزه‌کاری اراذل و اوباش و آدم‌کشی و سلب اموال اشاره می‌کند که باعث تنفر عمومی شده است. او از اواخر ربیع‌الآخر، که به گفته او، آغاز درخواست‌های بی‌اساس برای قانون بود، وضعیت را رو به وخامت می‌داند. نویسنده تأکید می‌کند که با وجود تلاش‌هایش برای امر به معروف و نهی از منکر و کناره‌گیری از انجمن‌ها، هشدارهایش درباره تهدیدات خارجی و عواقب حرکات شنیع مشروطه‌خواهان نادیده گرفته شده است. او با وجود پایبندی به مشروطه‌خواهی، حرکات وحشیانه را محکوم می‌کند و بیان می‌دارد که مردم به استبداد قدیم راغب شده‌اند. در پایان، به درگیری‌های اخیر تهران و تبریز اشاره می‌کند و با یادآوری نامه‌ای قدیمی و شعری، از بی‌توجهی به هشدارهایش درباره آسیب رساندن حرکات جاهلانه به اساس مشروطه ابراز تأسف می‌کند.