اکثر عالمیان، شرب [۲] و سایر \[اعمال] قبیحه می‌کنند و معهذا از فرقه ناجیه‌اند. [۳] و فایده اعتقادات حقه آن است که عذاب ایشان بعضی در [۴] دنیا به مصایب و بلاها و فقر و فاقه محقق شود، و پاره‌ای به عذاب قبر، و پاره‌ای در روز قیامت؛ و اگر بعضی بسیار از قبایح مانده باشد، رحمت الهی و شفاعت حضرت سیدالمرسلین و ائمه طاهرین و شیعیان، دستگیری ایشان کند. و اگر \[موارد] نادری بماند و به جهنم روند، از جهنم خلاص شوند و ابدالآباد در بهشت باشند؛ به خلاف \[پیروان] هفتاد و دو ملت که دیگر امید نجات نیست نسبت به ایشان مگر بعضی از مستضعفین مسلمانان. امید است نسبت به ایشان که بعد از چندین هزار سال، خلاصی یابند بر قول بعضی، و بعضی آن احتمال را هم نمی‌دهند. [۵] **پاورقی‌ها:** [۱] معروف به مجلسی اول [۲] نوشیدن شراب [۳] منظور از فرقه ناجیه مذهب شیعه است. [۴] در اصل: از [۵] «کتاب المسئولات»، در: میراث اسلامی ایران، دفتر سوم، ص ۶۹۴.