نان و حلوا چیست دانی ای پسر؟ قرب شاهان است، زین قرب الحذر می‌بَرد هوش از سر و از دل قرار الفرار از قرب شاهان الفرار فرخ آن کو رَخش همت را بتاخت کام از این حلوا و نان شیرین نساخت قرب شاهان آفت جان تو شد پایبند راه ایمان تو شد جرعه‌ای از نهر قرآن نوش کن آیه لاتَرکَنوا [۲] را گوش کن لذت تخصیص او وقت خطاب آن کند ناید ز صد خُمّ شراب هر زمان که شاه گوید: شیخنا! شیخنا مدهوش گردد زین ندا مست و مدهوش از خطاب شه شود هر دمی در پیش شه سجده رود می‌پرستد گوییا او شاه را هیچ نارد یاد آن الله را الله الله این چه اسلام است و دین شرک باشد این به ربّ العالمین [۳] **پاورقی‌ها:** [۱] بهاءالدین محمد بن حسین عاملی، معروف به شیخ بهایی. [۲] اشاره به بخشی از سوره مبارکه هود، آیه شریفه ۱۱۳ است که می‌فرماید: ولاترکَنُوا إِلَی الَّذِینَ ظَلَموا فَتَمَسّکُم النارُ...: به ستمکاران مگرایید که آتش، شما را بسوزاند. [۳] کلیات اشعار و آثار فارسی شیخ بهایی، ص ۱۶۸.