کنشگران / عالمان دینی
شیخ عبدالرحمن صالحی لرستانی
عالم دینی
خلاصه

این شعر با گلایه از مردم آغاز می‌شود که علم و ادب را رها کرده‌اند و در ادامه به نکوهش مستبدانی می‌پردازد که به دلیل خودخواهی و دنیاپرستی، وطن را به بیگانگان فروخته‌اند. شاعر این افراد را ابرهایی بر ماه مشروطه می‌داند که تنها به فکر تجملات خود هستند و از مدعیان می‌خواهد که علم و عمل را پیشه کنند و از تعصبات قومی و نژادی دست بردارند. در پایان، شاعر با خطاب به خود (حیرت) بر لزوم تربیت دیگران و پرهیز از بی‌ادبی تأکید می‌کند.

متن کامل گزارش
مردم همه دادند ز کف علم و ادب را ماتیم عزیزان ز که پرسیم سبب را ناموس مسلمانی باشد وطن و بس ترجیح بدادند به ناموس ذَهَب [۱] را یک عده خودخواه که جز خویش نخواهند دادند به بیگانه چه مَربوب [۲] و چه رب را این مستبدین بر مَه مشروطه چه ابرند خواهند بپوشند مه چهارده شب را کردند همه مصرف اسباب تجمل این نفس‌پرستان چه عجم را چه عرب را ای مدعیان! علم و عمل را به کف آرید یک سو بگذارید حسب را و نسب را حیرت چه پدر باش و بکن تربیت غیر تا کی سبب کار نماییم و ادب را **پاورقی‌ها:** [۱] طلا [۲] بنده
اطلاعات تکمیلی
زمان وقوع: 1288
برهه تاریخی: نهضت مشروطه
زبان اصلی: فارسی
نوع کنش: بیانیه عمومی
قالب کنش: بیانیه
کنشگران و ذینفعان
حاکم زمان: احمد شاه قاجار

موضوعات و دسته‌بندی‌ها