بنده حال خودمان و این ملت را مقایسه می‌کردم از فقیر و غنی یا دو سال سابق. خداوند ان شاء الله این حسیات ماها را زیاد نماید. و بدیهی است که استقلال برای هر قومی بهترین نعمت است و استقلال هم نمی‌شود مگر به زور [نظامی]. یک اندازه قوه و قدرت بهتر است از هزار التماس و النجاء، و در این باب مکرر مذاکره شده و سایر آقایان هم در این باب مذاکره نموده‌اند. و باید این مسئله از مجرای قانون جاری شود که موجب اختلال نظم نگردد. پس بی‌وزارت جنگ لازم است که هرچه زودتر یک نظامنامه برای قانون ملی نوشته به محاسبه بدهد که نتیجه و تصویب شده به موقع اجرا گذاشته شود. و به عقیدهً بنده این مسئله بر همه کس می‌باشد که طلب استقلال دین و مملكت خود را نموده و حفظ آن را بر خود واجب بدانند.