حجت‌الاسلاما، ادام الله بقائکم! از شهرهای دور، رفته با اهل تبریز محاربه نمودن و مدافعه اهل تبریز از هجوم ایشان که به قصد قتل نفوس و غارت اموال و هتک اعراض است، شرعاً چه صورت دارد؟ بینوا. اطال الله عمرکم. بسم الله الرحمن الرحیم المکدود سال یک خودران دن محمدی آما ت تبرسی. و آله و سلم است؛ و جواز بر دفع آنها بر تقدیر هجوم [۱]، بلکه وجوب آن نسبت به نَفْس و عِرْض [۲] نیز از بدیهیات [است]. بسم الله الرحمن الرحیم حرره الاحقر: محمدتقی شیرازی بدیهی است اهل تبریز جز مطالبه حقوق ملیه، مقصدی ندارند. لزوم مساعدت ایشان، از ضروریات اسلامیه و مهاجم، مهدورالدم [۳] است. بسم الله تعالی حرره الاحقر: محمدکاظم الخراسانی چنبن است که مرقوم فرموده‌اند. مطالبه حقوق ملیّه داشتن، به ملت تبریز بدیهی است. و لزوم مساعدت در حرمت هجوم بر ایشان و مهدورالدم بودن هجوم‌کننده نیز ضروری است. حرره: عبدالله مازندرانی بسم الله الرحمن الرحیم چنین است که مرقوم فرموده‌اند. به ظاهر و هویداست که تفاوتی بین تبریز و کرمان و استرآباد و اصفهان و لار و گیلان نخواهد بود. و انه تعالی هو الموفق للصواب ان شاء الله تعالی. حرره الاحقر: نجل مرحوم میرزا خلیل، محمدحسین تهرانی **پاورقی‌ها:** [۱] بر تقدیر هجوم: در صورت حمله [۲] نفس و عرض: جان و آبرو [۳] مهدورالدم: کسی که از نظر شرع اسلام ریختن خون او جایز است.