این نامه با اشاره به شهادت شیخ اصطهباناتی و سید احمد معین‌الاسلام و اقدامات خشونت‌آمیز مستبدین، وضعیت بحرانی ملت اسلام، علما و مشروطه‌خواهان را در فارس تشریح می‌کند. در ادامه، از غفلت آیت‌الله بهبهانی و طباطبائی و همچنین دولت و مجلس در رسیدگی فوری به این اوضاع انتقاد شده و تأکید می‌شود که این غفلت به خرابی مملکت منجر خواهد شد.