سید ابوالقاسم خویی

"آن عالم بزرگ، بقیه ی سلف صالح و یکی از پرچمداران علوم اسلامی و یکی ازمراجع‌بزرگ‌تقلیددوران‌معاصربود.ایشان دربسیاری‌ازعلوم اسلامی‌رایج در حوزه‌های علمیه از اساتید مسلم و کم‌نظیر بحساب می‌آمد. فقیهی بزرگ و اصولی‌ای عمیق‌و مفسری‌نوآور و رجالی‌ای صاحب مکتب و متکلمی زبَردست بود. آثار علمی ارزشمند این مرد بزرگ به ده‌ها جلد کتاب در فقه و اصول و تفسیر و رجال منحصر نمی‌شود.هزاران شاگردتر بیت‌یافته در حوزه‌ی دروس غنی و سرشار او هم اکنون در همه بلاد اسلامی منتشرند. این بزرگوار یکی از نخستین‌کسانی بود که پس از شروع نهضت اسلامی به رهبری امام خمینی حوزه‌ی علمیه نجف را به اهمیت حوادث ایران متوجه ساخت‌و سعی وکوششی ارجمند در همراهی با حرکت عظیم روحانیت و مردم در ایران مبذول کرد. در نهضت خونین مردم عراق در رمضان سال ۱۴۱۱ هجری قمری قطب اصلی نهضت و مرکز صدور حکم قیام اسلامی بود و به همین جهت پس از سرکوب شدن این نهضت بوسیله رژیم خونخوار بعثی این‌کهن مرد دانشمندمورد آزار و شکنجه و اهانت مأموران سنگدل بعثی‌قرار گرفت و در معرض خطر جدی واقع شد و پس از آنکه به فضل الهی از خطر نجات یافت تا مدت‌ها در شرایط سخت زیر نظر مأموران بعثی قرار داشت. عمر طولانی و پربرکت این مرد بزرگ‌که نزدیک به‌یک قرن امتدادیافت سرشار از آزمایش‌های الهی و نمایشگر سعی و تلاش یک انسان مؤمن و پرهیزگار است."