شیخ محمد هادی تهرانی

شیخ محمدهادی تهرانی از فقیهان سدهٔ سیزدهم هجری بود که تحصیلات خود را در تهران، اصفهان، نجف و کربلا به پایان رساند. ویژگی برجستهٔ او استقلال رأی و بی‌پروایی در نقد آرای بزرگان بود، چنان‌که آشکارا دیدگاه‌های استادش شیخ مرتضی انصاری را نقد می‌کرد؛ همین امر سبب اتهاماتی علیه او شد. با این حال شاگردانی چون شیخ عبدالکریم حائری یزدی نزد او پرورش یافتند و از آثارش «تفسیر آیة النور» و «ذخائر النبوة» است.