سید محمدرضا گلپایگانی

"این شخصیت [آیت‌الله العظمی حاج سید محمدرضا گلپایگانی] والای علمی کهنسال، در میان مراجع عظام تقلید، یکی از موفق‌ترین و سعادتمندترین‌ها بودند. سی و دو سال مرجع تقلید، حدود هفتاد سال تلاش در حوزه‌ی علمیه‌ی قم، و حدود هشتاد و پنج سال سرگرم فراگرفتن و آموختن فقه آل محمد (علیهم‌السلام) بودند. اولین مدرسه‌ی علوم دینی به سبک جدید را ایشان در قم تأسیس کردند. اولین مؤسسه‌ی بزرگ قرآنی را ایشان در قم بنیان نهادند. اولین فهرست بزرگ فقهی و حدیثی با استفاده از دانش و اختراعات جدید بشری را ایشان پدید آوردند. صدها مدرسه و مسجد و مؤسسه‌ی تبلیغ دین در سراسر کشور و در کشورهای دیگر بنیاد کردند. هزاران شاگرد را از فقه پخته و عمیق خود بهره‌مند ساختند، بسیار آراء و نظرات فقهی که حاکی از روشن‌بینی و ذهن نوگرای ایشان بود ارائه کردند. و بالاتر از همه با منش و رفتار پرهیزکارانه و با طهارت و تقوایی که می‌توانست برای علما و فقها الگویی زنده و ملموس باشد، عمری پربرکت را به نزاهت[^1] کامل گذرانیدند. آن بزرگوار یکی از استوانه‌های انقلاب و نظام جمهوری اسلامی به شمار می‌آمد. در دوران اختناق و در مقابله با حوادث سهمگین سال‌های تبعید امام خمینی مواردی پیش آمد که صدای این مرد بزرگ، تنها صدای تهدید کننده‌ای بود که از حوزه‌ی علمیه‌ی قم برخاست و به نهضت، شور و توان بخشید. پس از پیروزی انقلاب همواره در فضاهای عمومی کشور، حضوری بارز و پشتیبانی‌ای صریح از نظام جمهوری اسلامی و از مقام منیع رهبری و شخص شاخص امام راحل (قدس‌الله‌نفسه‌الزکیه) داشت و مورد تکریم و احترام بلیغ آن حضرت بود.[^2] [^1]: نزاهت: پاکی و طهارت [^2]: پیام تسلیت در پی رحلت آیت‌الله العظمی گلپایگانی (۱۳۷۲/۰۹/۱۸)"