سید احمد کربلایی

"مرحوم حاج سید احمد کربلایی جوری بود که مرحوم میرزا محمدتقی شیرازی[^1] احتیاطات خودش را به ایشان مراجعه می‌کرد و قطعه‌اً [ایشان] در معرض مرجعیت بود؛ اما خود ایشان امتناع کردند - گله کردند که چرا احتیاطات را به من مراجعه می‌کنید، اجتناب کردند - و در همین عالم معنویت بودند. مرحوم جدّ ما - مرحوم آقای آسید هاشم نجف‌آبادی - دیده بود، درک کرده بود مرحوم آسید احمد را؛ می‌گفت ما وقتی سحرها شب می‌رفتیم طرف سهله یا از سهله برمی‌گشتیم، صدای گریه‌ی این مرد - آسید احمد - از داخل خانه‌اش که سر راه بود شنیده می‌شد. این‌ها یک حالات اینجوری داشتند.[^2] [^1]: میرزا محمدتقی شیرازی (۱۳۳۸-۱۲۵۶ق)، معروف به میرزای دوم یا میرزای کوچک. [^2]: بیانات در دیدار اعضای ستاد برگزاری کنگره بزرگداشت فقیه متأله حضرت آیت‌الله سید علی قاضی (۱۳۹۱/۰۴/۲۶)"