محمدتقی آقا نجفی اصفهانی

"حضور روحانیّت - با خصوصیّاتی‌که روحانیّت شیعه دارد، حالا آن‌که ما در بین‌خودمان درتاریخ دیده‌ایم - درمسائل‌اجتاعی،به‌طورطبیعی معناو هویّت خاصی می‌دهد به آن مسایل اجتاعی. وقتی‌که عالم شیعی در حوادث بزرگ اجتاعی حضور دارد، این طبعاً اسلامیّت درش هست، مقابله‌ی با هر دستگاه ظلم و استعمار و استکبار - اعم از استعمار خارجی یا استبداد داخلی - درش هست، مردمی بودن قهراً درش هست، امتداد داشتن در متن مردم و در خودِ روحانیت درش هست. خب شما ملاحظه‌کنید، همین‌کاری‌که مرحوم آقای، آقانجفی اصفهانی و اخوی ایشان مرحوم حاج آقا نورالله انجام دادند، این کار از قبل از مشروطه شروع شده - یعنی از زمان تحریم تنباکو - و تا زمان رضاخان ادامه پیداکرده؛ در حالی‌که در خلال این مدّت چه حوادث تلخی برای این‌هاپیش آمده : هم برای خود مرحوم آقانجفی‌که‌تبعیدشد،موردتحقیر قرار گرفت، به او اهانت شد، همین طور که شما می‌گویید مورد تهمت قرار گرفت و ابهاماتی در مورد ایشان به ذهن‌ها القا شد؛ مرحوم حاج آقا نورالله هم‌که معلوم است، بعد آمدو مسموم شد و به شهادت رسید.بنابراین‌نفس حضور روحانی - عالم برجسته‌ی دینی - خودش یک موضوعیّتی دارد."